كه شيخ ابو اسحق ادمى « 218 » را چون وفات نزديك شد بعضى از تلامذه وى گفتند يا شيخ كتاب بخارى كه بر تو ميخوانديم بعضى مانده است و تو رحلت مىنمائى چه ميفرمائى ما را . شيخ فرمود هيچ باكى نيست ما را هر روز در اين وقت كه مىآمدى مىآى و بر من ميخوان كه ميشنوم و اگر خطائى كنى من ترا آگاه گردانم از آن انشاء الله بعد از آن چون شيخ وفات كرد و او را دفن كردند آن تلميذ هر روز ميآمد و تلقين همى خواند بر وى و هر غلط و خطائى كه دست ميداد از شيخ ميشنيد كه آن ميگفت تا تمام كتاب تمام شد « 219 » . و مثل آن اين است كه شيخ ابو بكر طاهر « 220 » كه مصاحب شيخ روزبهان بقلى بود قرآن ميخواند در سحرى عشر عشر با شيخ « 221 » ، ميگويد چون شيخ وفات كرد دنيا بر وى تنگ شد پس شبى در نيمه شب برخاستم و نماز بگزاردم پس بسر تربت شيخ رفتم و بنشستم و ابتدا كردم از موضع درس كه با شيخ ميخواندم و گريه سخت بر من غلبه كرد از بهر مفارقت شيخ و تنهائى خود و چون تمام كردم آواز شيخ شنيدم كه از قبر عشرى ديگر ميخواند

--> ( 218 ) - مد : ادبى . گمان ميكنم مراد ابو اسحق ابراهيم بن محمد بن ابى الشيوخ الادمى از محدثين بغداد و متوفى در سنه 296 باشد كه شرح احوال او در تاريخ بغداد جلد 6 ص 154 و منتظم ابن الجوزى ج 6 ص 83 مسطور است ( نقل باختصار از حواشى شد الازار ) . ( 219 ) - نظر باينكه در چند مورد اشتباهى در ترجمه براى ترجمان رخ داده است عين عبارت شد الازار براى اطلاع درج مىشود : و بلغنى ان الشيخ ابا اسحق الادمى كان يقرأ بعض تلامذته كتاب البخارى عليه فلما حضره الموت قال يا استاد قد بقى من الكتاب ما بقى و انت ترحل الى الاخرة فما تامرنى فقال الشيخ لا بأس عليك اتينى كل يوم فى وقت الذى تاتينى فيه و اقرأ على فانى اسمع فان وقع خطأ فسانبهك عليه ان شاء الله و لما توفى و دفن كان ياتيه ذاك التلميذ فيقرأ عليه الكتاب فمتى اخطأ او سها يسمع صوت الشيخ من القبر يلقنه الصواب حتى اتم الكتاب . ( صفحه 23 شد الازار ) . ( 220 ) - با فحص بليغ ذكرى از اين ابو بكر بن طاهر الحافظ در هيچ مأخذ ديگرى نيافتم جز در نفحات الانس جامى در شرح احوال شيخ روزبهان بقلى ص 289 - 290 كه عين حكايت متن حاضر را آنجا نقل كرده و گفته كه شيخ ابو بكر بن طاهر حافظ از اصحاب شيخ روزبهان مذكور بوده است . ( 221 ) - در متن شد الازار چنين است . . . يقرآن القرآن فى الاسحار عشرا عشرا ( صفحه 24 شد الازار ) .